travelling fotography

2013

Χειμερινα  αστικα  τοπια / Winter  urban Imagescapes /  Lugares urbanos  

(by Cosmicwanderer)

100_4229 100_4261 100_4295 100_4297 100_4341 100_4434 100_4577 100_4564 100_4597 100_4610 100_4612 100_4615 100_4630 100_4796 100_4933 100B4970 100_5166 100_5158 100_4308 100_4403 100_4705 100_4714 100_4739 100_4730 100_4742 100_4747 100_4752 100_4762 100_4763 100_5191

2012

Hitch’hike ~ 3,405,739,281 mm

(an album by cosmicwanderer)

ειχε χιονισει στις πλαγιες τη προηγουμενη.. πρωι επιασα την εξοδο του χωριου αφου εφτιαξα ενα χαρτονακι που εγραφε R40..κανενας δε σταματουσε.ολοι κανανε κατι περιεργα νοηματα..ειχε παει απογευμα, εκανε δροσια.να και τα παιδια με το αγροτικό!. σταματανε..” θα εχεις περισσοτερες πιθανοτητες χωρίς το χαρτονι ..”, ”κανεις δε πιανει τη 40 τετοια εποχη, χωρια που πριν το Chubut, ασφαλτο δε πατας, πιασε τη R3, ακουσε με” εκανε με σιγουρια ο Neuen..”αυτο θα κανω” ειπα πασαρωντας του το ματε..”el mate griego” λεγαν και γελουσαν

Next morning i walked nuntil a desert place 2-3kms from the village,..i waited for someone to get me.the 10 or 11th car stopped & took me up..i thanked them..the trip had just begun

i turned my back, i took a good look at it..i know it wasn’t the last time.”Next time we meet you’ ll be whiter..”, ”at least my hair!”, i thought..

θα ηπιαμε τα πρωτα 400 χμ ξεροσφύρι,
αργαινε να φύγει η μέρα στη στέπα της Santa Cruz

Λιγο πριν το σουρουπο θα φταναμε στον κομβο του Rio Gallegos.Απο ‘κεί συνεχίζει για γή του πυρός,μα για τον επόμενο μήνα έμελλε να  τραβήξω  μόνιμα για βορρά..

Ηταν ενα Scania που σερνε μια καρότσα με 8 αυτοκίνητα.”..μα εδω πιο πάνω πάω”, είπε ο Χιλιανός. ” κι εγω εδω πιο πάνω πάω” του λέγω. Με κοίταξε καλά.τα μάτια του ήταν κλειστά σαν πινέζες..τράβηξε μια τζούρα..Ανέβα, έκανε με το χέρι..

του βαλα την κασσέτα που παιζα σε όλους..-”τι δουλειά έχει ένας Γρεκός εδω χάμω?..”, ”είσαστε νάυτες, θαλασσοπόροι εσείς, αστρονόμοι και μηχανικοί σπουδαίοι”..”ο κόσμος απο εσάς ξεκίνησε, έκανε με θαυμασμό σηκώνοντας τα φρύδια και τα χέρια απ το τιμόνι..- ” ναι, έτσι θα ήταν κάποτε ” ..το μάτι πατίναρε στο λείο ορίζοντα, ίσα που φαίνουνταν στο βάθος


Το Scania λαίμαργα κατέπινε το ισάδι, το μάτι χάνουνταν στο τέρμα του ορίζοντα υπο το τελευταίο φώς..
-”Κοιταξε να δεις τωρα, σε λίγο..” Επιβραδύνει, πλευρίζοντας στη μέση ενός αμμόλοφου κομμένου λόφω του δρόμου.” Καπου εδώ θα ‘ναι”.. χάνεται για λίγο στο σκοτάδι. Επιστρεφει με το όστρακο..”Παλιός ένοικος του Ατλαντικού!!”, κάνει.. Ηταν μεγάλο διάολε..

είχε τρια λοφακια σα μπιμπικια κι υστερα ερημο. Καπου πισω απο κει που βγαινε ο ηλιος,ο ωκεανος.Ηταν μεγαλη η νυχτα, η ετσι μου φανηκε.περιμεναμε τον ηλιο να βγει με υπομονη

Ειχε αμμολοφους η ακτη.Κάποιοι σκόπελοι φαίνουνταν στα ρηχα..
”Λενε πως ήταν Τιτάνας ο Άτλας, και πως σαν έχασαν το πολέμο με τους Θεούς τον βάλαν να κρατεί τη γή στα πέρατα”.. και το πρωινό μάτε πηγαινοερχόταν

Ηταν η πρώτη που αντίκρυζα τον Ατλαντικό απο τόσο κοντά. Έκανα να κατέβω στην ακτή είχε εναν απόκρυμνο αμμόλοφο, ήταν ζόρι να ξανανέβεις..ο χιλιανός σφύριξε.. ”παμε?” ήταν ένα κρίμα να σαι τόσο κοντά και να μη βουτήξεις. Τα νερά έβγαζαν κάτι απόκοσμο.

ο τιμημένος εργάτης πετρελαιάς, αντιπροσωπευτικό δείγμα του εργατικού πληθυσμού της επαρχίας του Chubut. ΥPF, το τάληρο της βιομηχανίας τους..

Θα ‘ηταν κυριακή του Πάσχα, μα ο ήλιος κεντούσε..το μάτι σάρωνε το μακρινό ορίζοντα. Κι η σκόνη στα ρούχα και στο δέρμα καλα κάθουνταν..

Ήταν κάτι ισιάδια που σε καθήλωναν. Το μάτι υπνωτίζονταν μετρώντας τις γραμμές στη καλοφτιαγμένη άσφαλτο..Έβγαλα το χάρτι να δώ τι είχα αφήσει στο νότο. Είχε πολύ πραμα ακόμα μεχρι τους -90..κλωθογύριζα ταξίδια πολικά μ ενα Σταυρό του Νότου στο Ζενίθ απάνω..

Ηταν μια φάρμα στη μέση του ποτέ..ένα ζευγαράκι μεσήλικων, κρατούσαν κι ένα παντοπωλείο και μουσείο μαζί.. μια τουαλέτα αν ήθελες να χρησιμοποιήσεις το νερό που συνέλλεγαν με υπομονή τα βαρ΄έλια απο τα λουκια εξω..Η πόρτα με τα κουδούνια..κάτι κονσέρβες στα μπογιατισμένα ράφια, παλιές φωτογραφίες τοπικών Gauchos σε μαζώξεις..κόρη Δανών εποίκων, των πρώτων που χαν κατεβει εκεί κάτω.
”Πότε έφυγες τελευταία φορά απο δω κυρούλα”?, ρώτησα.” Δε θυμαμαι γιε μου..” ακοκρίθηκε μ ένα ήρεμο χαμόγελο.

Έτσι λεγόταν το μέρος.Έτσι και τα δέντρα.. τα μόνα εκεί, παρέα με τους θάμνους. Στα φρύγανα τ αγονα μέσα

Το σούρουπο δε θ αργούσε στο Tamariscos.Θα χάριζε μια δύση του ήλιου, τρομακτικά συγχρονισμένη με την ανατολή της σελήνης, απο ορίζοντα. Προσπάθησα να το γράψω με τη φτηνή φωτογραφική μου..Σε λίγο τα παράτησα
κι έμεινα απλώς να βλέπω

Αργα τη νύχτα είμασταν στο Esquel.Έκανε παγετό, πραγμα που δεν είχε κάνει στη στέπα, παρόλο το κρύο. Τις λίγες ώρες που απέμεναν ως το πρωι, προτίμησα να τις λουφάξω σε κάποιο αμάξι. Το πρωι θα συνεχίζαμε για τους προορισμούς μας, ο καθένας το δικό του.Φτιάξαμε ένα τελευταίομάτε. Ο Ματίας θα τραβούσε τη πεπατημένη για το Σαντιάγο., εγώ για το ‘Los Alerces’, το οποίο κι έμελλε να περπατήσω..

Cerro Cocinero και Situacion, με τις γραμμές βλάστησης να ορίζουν το Ανδικό πεδίο.θα είχε μεσημεριάσει όταν πλησίαζα στη βάση τους, όπου βρίσκονταν και η διαχείρηση του δρυμού. Δεν είχα χρόνο ν ανέβω ως επάνω, το καταφύγιο είχε κλείσει εδω και καιρό απο χιονοστοιβάδα, με άσχημη κατάληξη.

Πήρα το μονοπατάκι. Η βλάστηση ήταν πυκνή αλλα και ποικίλη σε αντίθεση με το νότο.

Κυπαρισσοειδή διαφόρων τύπων, περίεργα καρποφόρα, καλαμιώνες και λογής μανιτάρια συνέθεταν ενα τοπίο γεμάτο ζωή

Προχωρούσα και αφουγκραζόμουν παρέα με τύπους σαν αυτόν..

Η λίμνη Futalaufquen. Μεγάλη νεροπηγή θα σήμαινε στη Mapuche διάλεκτο θα ανακάλυπτα σύντομα.Πιο σύντομα θα διανυκτέρευα κοντά στην ακτή της με μια ευχαριστη συντροφιά

Το μανιτάρι του διαβόλου..

Υποπτο το μώβ χρώμα στα μανιτάρια

Η λίμνη Futalaufquen το πρωί

Κρύσταλλοι πρωινής δροσιάς επάνω σε φύλλα Ñire (Nothofagus Antartida)

Κίνησα απο νωρίς. Προορισμός η βόρεια του δρυμού ζώνη, απο κεί συνεχίζει και η Ruta Nacional, παρ’ολο που και ενα μεγαλο μέρος του δρυμού διέσχιζε ένας φαρδύς χωματόδρομος. Θα μεσημέριασε μέχρι να βρώ ένα ζευγάρι απο το Mendoza μ έναν αγρότη, σταμάτησαν και με πήραν. Θα γλίτωσα αρκετα χλμ ποδαρόδρομο μέχρι το Lago Verde (πράσινη λίμνη)

Συνέχισα για τη και το Alercal , με το αρχαίο άλσος των Alerces (Lahuan=παππούς στη Mapuche διάλεκτο) ώς και 2600 ετών, Είχαν ύψος μέχρι και 50 μ, δε τα έπιανε πια το μάτι στην κορυφη..Είχε ποικιλία απο καρποφόρους θαμνίσκους (Darwiniia Austral)και άλλα κυπαρισσοειδή (Austrocedrus Chilensis), τρυποκάρυδους, εκεί ζούσε και το Pidu, το πιο μικρό ζαρκάδι, και φυσικά το Puma

Η περιήγηση στη Laguna Menendez ήταν ανήσυχη, και κάθε φυλλοσάλεματος ο ήχος έθετε σε λειτουργεία τις 5 αισθήσεις..είχε περάσει η ώρα, στο βάθος ο παγετώνας Torrecillas στα σύνορα με τη Χιλή. Χρειάζουνταν 2 μέρες για να προσπελαστεί με την επιστροφή.Η συντροφιά για το παραπάνω δε συγκροτήθηκε, παρόλο που συζητήθηκε..Σε λίγο θα ξεκινούσα πίσω για τη διανυκτερευση με την έκτακτη ταξιδοσυντροφιά, στη πράσινη λίμνη

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s